1 Tawarikh 17

Pasal 17

א וַיְהִ֕י כַּאֲשֶׁ֛ר יָשַׁ֥ב דָּוִ֖יד בְּבֵית֑וֹ וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֜יד אֶל־נָתָ֣ן הַנָּבִ֗יא הִנֵּ֨ה אָנֹכִ֤י יוֹשֵׁב֙ בְּבֵ֣ית הָֽאֲרָזִ֔ים וַאֲר֥וֹן בְּרִית־יְהוָ֖ה תַּ֥חַת יְרִיעֽוֹת׃
1 Ketika Daud sudah tinggal di istananya, berkatalah Daud kepada Natan, sang nabi: “Lihatlah, aku tinggal di istana dari kayu aras, sedangkan tabut perjanjian Yang Mahakekal berada di bawah tenda kain.”
ב וַיֹּ֤אמֶר נָתָן֙ אֶל־דָּוִ֔יד כֹּ֛ל אֲשֶׁ֥ר בִּֽלְבָבְךָ֖ עֲשֵׂ֑ה כִּ֥י הָאֱלֹהִ֖ים עִמָּֽךְ׃ (ס)
2 Lalu Natan berkata kepada Daud: “Lakukanlah segala yang ada di dalam hatimu, sebab Allah menyertaimu.”
ג וַֽיְהִ֖י בַּלַּ֣יְלָה הַה֑וּא וַיְהִי֙ דְּבַר־אֱלֹהִ֔ים אֶל־נָתָ֖ן לֵאמֹֽר׃
3 Pada malam itu juga datanglah firman Allah kepada Natan, bunyinya:
ד לֵ֤ךְ וְאָמַרְתָּ֙ אֶל־דָּוִ֣יד עַבְדִּ֔י כֹּ֖ה אָמַ֣ר יְהוָ֑ה לֹ֥א אַתָּ֛ה תִּבְנֶה־לִּ֥י הַבַּ֖יִת לָשָֽׁבֶת׃
4 “Pergilah dan katakanlah kepada Daud, hamba-Ku: Beginilah firman Yang Mahakekal: Bukan engkau yang akan membangun bagi-Ku rumah untuk Aku diami.
ה כִּ֣י לֹ֤א יָשַׁ֙בְתִּי֙ בְּבַ֔יִת מִן־הַיּ֗וֹם אֲשֶׁ֤ר הֶעֱלֵ֙יתִי֙ אֶת־יִשְׂרָאֵ֔ל עַ֖ד הַיּ֣וֹם הַזֶּ֑ה וָֽאֶהְיֶ֛ה מֵאֹ֥הֶל אֶל־אֹ֖הֶל וּמִמִּשְׁכָּֽן׃
5 Sebab Aku tidak pernah diam di dalam rumah sejak hari Aku membawa Israel naik sampai hari ini; Aku berpindah dari kemah ke kemah, dan dari satu kemah suci ke kemah suci yang lain.
ו בְּכֹ֥ל אֲשֶֽׁר־הִתְהַלַּכְתִּי֮ בְּכָל־יִשְׂרָאֵל֒ הֲדָבָ֣ר דִּבַּ֗רְתִּי אֶת־אַחַד֙ שֹׁפְטֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁ֥ר צִוִּ֛יתִי לִרְע֥וֹת אֶת־עַמִּ֖י לֵאמֹ֑ר לָ֛מָּה לֹא־בְנִיתֶ֥ם לִ֖י בֵּ֥ית אֲרָזִֽים׃
6 Selama Aku berjalan menyertai seluruh Israel, pernahkah Aku berfirman sepatah kata pun kepada salah seorang hakim Israel, yang Kuperintahkan untuk menggembalakan umat-Ku, demikian: Mengapa kamu tidak membangun bagi-Ku rumah dari kayu aras?
ז וְ֠עַתָּה כֹּֽה־תֹאמַ֞ר לְעַבְדִּ֣י לְדָוִ֗יד (ס) כֹּ֤ה אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת אֲנִ֤י לְקַחְתִּ֙יךָ֙ מִן־הַנָּוֶ֔ה מִֽן־אַחֲרֵ֖י הַצֹּ֑אן לִהְי֣וֹת נָגִ֔יד עַ֖ל עַמִּ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
7 Maka sekarang, beginilah harus kaukatakan kepada hamba-Ku, Daud: Beginilah firman Yang Mahakekal semesta alam: Akulah yang telah mengambil engkau dari padang penggembalaan, dari belakang kambing domba, untuk menjadi pemimpin atas umat-Ku Israel.
ח וָֽאֶהְיֶ֣ה עִמְּךָ֗ בְּכֹל֙ אֲשֶׁ֣ר הָלַ֔כְתָּ וָאַכְרִ֥ית אֶת־כָּל־אוֹיְבֶ֖יךָ מִפָּנֶ֑יךָ וְעָשִׂ֤יתִֽי לְךָ֙ שֵׁ֔ם כְּשֵׁ֥ם הַגְּדוֹלִ֖ים אֲשֶׁ֥ר בָּאָֽרֶץ׃
8 Aku telah menyertai engkau ke mana pun engkau pergi, dan telah melenyapkan semua musuhmu dari hadapanmu; dan Aku akan menjadikan bagimu nama seperti nama orang-orang besar yang ada di bumi.
ט וְשַׂמְתִּ֣י מָ֠קוֹם לְעַמִּ֨י יִשְׂרָאֵ֤ל וּנְטַעְתִּ֙יהוּ֙ וְשָׁכַ֣ן תַּחְתָּ֔יו וְלֹ֥א יִרְגַּ֖ז ע֑וֹד וְלֹא־יוֹסִ֤יפוּ בְנֵי־עַוְלָה֙ לְבַלֹּת֔וֹ כַּאֲשֶׁ֖ר בָּרִאשׁוֹנָֽה׃
9 Aku akan menentukan suatu tempat bagi umat-Ku Israel dan menanam mereka di sana, sehingga mereka dapat diam di tempat mereka sendiri dan tidak lagi gentar; orang-orang lalim tidak akan lagi membinasakan mereka seperti pada mulanya,
י וּלְמִיָּמִ֗ים אֲשֶׁ֨ר צִוִּ֤יתִי שֹֽׁפְטִים֙ עַל־עַמִּ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְהִכְנַ֖עְתִּי אֶת־כָּל־אוֹיְבֶ֑יךָ וָאַגִּ֣ד לָ֔ךְ וּבַ֖יִת יִֽבְנֶה־לְּךָ֥ יְהוָֽה׃
10 yaitu sejak masa Aku mengangkat hakim-hakim atas umat-Ku Israel. Aku telah menundukkan semua musuhmu. Dan Aku memberitahukan kepadamu bahwa Yang Mahakekal akan membangun sebuah rumah bagimu.
יא וְהָיָ֗ה כִּֽי־מָלְא֤וּ יָמֶ֙יךָ֙ לָלֶ֣כֶת עִם־אֲבֹתֶ֔יךָ וַהֲקִֽימוֹתִ֤י אֶֽת־זַרְעֲךָ֙ אַחֲרֶ֔יךָ אֲשֶׁ֥ר יִהְיֶ֖ה מִבָּנֶ֑יךָ וַהֲכִינוֹתִ֖י אֶת־מַלְכוּתֽוֹ׃
11 Apabila umurmu sudah genap dan engkau harus pergi berkumpul dengan nenek moyangmu, Aku akan membangkitkan keturunanmu sesudah engkau, yaitu salah seorang dari anak-anakmu laki-laki, dan Aku akan mengokohkan kerajaannya.
יב ה֥וּא יִבְנֶה־לִּ֖י בָּ֑יִת וְכֹנַנְתִּ֥י אֶת־כִּסְא֖וֹ עַד־עוֹלָֽם׃
12 Dialah yang akan membangun sebuah rumah bagi-Ku, dan Aku akan mengokohkan takhtanya untuk selama-lamanya.
יג אֲנִי֙ אֶֽהְיֶה־לּ֣וֹ לְאָ֔ב וְה֖וּא יִֽהְיֶה־לִּ֣י לְבֵ֑ן וְחַסְדִּי֙ לֹא־אָסִ֣יר מֵֽעִמּ֔וֹ כַּאֲשֶׁ֣ר הֲסִיר֔וֹתִי מֵאֲשֶׁ֥ר הָיָ֖ה לְפָנֶֽיךָ׃
13 Aku akan menjadi bapa baginya dan ia akan menjadi anak bagi-Ku. Kasih setia-Ku tidak akan Kuambil darinya, seperti Aku telah mengambilnya dari orang yang ada sebelum engkau.
יד וְהַֽעֲמַדְתִּ֛יהוּ בְּבֵיתִ֥י וּבְמַלְכוּתִ֖י עַד־הָעוֹלָ֑ם וְכִסְא֕וֹ יִהְיֶ֥ה נָכ֖וֹן עַד־עוֹלָֽם׃
14 Aku akan menegakkan dia di dalam rumah-Ku dan di dalam kerajaan-Ku untuk selama-lamanya, dan takhtanya akan kokoh untuk selama-lamanya.”
טו כְּכֹל֙ הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֔לֶּה וּכְכֹ֖ל הֶחָז֣וֹן הַזֶּ֑ה כֵּ֛ן דִּבֶּ֥ר נָתָ֖ן אֶל־דָּוִֽיד׃ (פ)
15 Sesuai dengan segala perkataan ini dan sesuai dengan seluruh penglihatan ini, demikianlah Natan berbicara kepada Daud.
טז וַיָּבֹא֙ הַמֶּ֣לֶךְ דָּוִ֔יד וַיֵּ֖שֶׁב לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה וַיֹּ֗אמֶר מִֽי־אֲנִ֞י יְהוָ֤ה אֱלֹהִים֙ וּמִ֣י בֵיתִ֔י כִּ֥י הֲבִיאֹתַ֖נִי עַד־הֲלֹֽם׃
16 Lalu Raja Daud masuk dan duduk di hadapan Yang Mahakekal, serta berkata: “Siapakah aku ini, ya Allah Yang Mahakekal, dan siapakah keluargaku, sehingga Engkau membawa aku sampai sejauh ini?
יז וַתִּקְטַ֨ן זֹ֤את בְּעֵינֶ֙יךָ֙ אֱלֹהִ֔ים וַתְּדַבֵּ֥ר עַל־בֵּֽית־עַבְדְּךָ֖ לְמֵרָח֑וֹק וּרְאִיתַ֗נִי כְּת֧וֹר הָאָדָ֛ם הַֽמַּעֲלָ֖ה יְהוָ֥ה אֱלֹהִֽים׃
17 Dan hal ini masih dianggap kecil di mata-Mu, ya Allah, sehingga Engkau berfirman tentang keluarga hamba-Mu ini untuk masa yang jauh ke depan, dan Engkau memandang aku seperti manusia yang bermartabat tinggi, ya Allah Yang Mahakekal.
יח מַה־יּוֹסִ֨יף ע֥וֹד דָּוִ֛יד אֵלֶ֖יךָ לְכָב֣וֹד אֶת־עַבְדֶּ֑ךָ וְאַתָּ֖ה אֶֽת־עַבְדְּךָ֥ יָדָֽעְתָּ׃
18 Apa lagi yang dapat dikatakan Daud kepada-Mu tentang kehormatan yang Engkau berikan kepada hamba-Mu? Engkau sendiri mengenal hamba-Mu.
יט יְהוָ֕ה בַּעֲב֤וּר עַבְדְּךָ֙ וּֽכְלִבְּךָ֔ עָשִׂ֕יתָ אֵ֥ת כָּל־הַגְּדוּלָּ֖ה הַזֹּ֑את לְהֹדִ֖יעַ אֶת־כָּל־הַגְּדֻלּֽוֹת׃
19 Ya Yang Mahakekal, demi hamba-Mu ini dan sesuai dengan kehendak hati-Mu, Engkau telah menjadikan segala kebesaran ini, untuk memberitahukan segala perkara yang besar.
כ יְהוָה֙ אֵ֣ין כָּמ֔וֹךָ וְאֵ֥ין אֱלֹהִ֖ים זוּלָתֶ֑ךָ בְּכֹ֥ל אֲשֶׁר־שָׁמַ֖עְנוּ בְּאָזְנֵֽינוּ׃
20 Ya Yang Mahakekal, tidak ada yang seperti Engkau dan tidak ada Allah selain Engkau, sesuai dengan segala yang telah kami dengar dengan telinga kami.
כא וּמִי֙ כְּעַמְּךָ֣ יִשְׂרָאֵ֔ל גּ֥וֹי אֶחָ֖ד בָּאָ֑רֶץ אֲשֶׁר֩ הָלַ֨ךְ הָאֱלֹהִ֜ים לִפְדּ֧וֹת ל֣וֹ עָ֗ם לָשׂ֤וּם לְךָ֙ שֵׁ֚ם גְּדֻלּ֣וֹת וְנֹרָא֔וֹת לְגָרֵ֗שׁ מִפְּנֵ֧י עַמְּךָ֛ אֲשֶׁר־פָּדִ֥יתָ מִמִּצְרַ֖יִם גּוֹיִֽם׃
21 Dan siapakah yang seperti umat-Mu Israel, satu-satunya bangsa di bumi yang Allah pergi menebusnya menjadi umat bagi-Nya, untuk menjadikan bagi-Mu nama yang besar melalui perbuatan-perbuatan yang besar dan dahsyat, dengan menghalau bangsa-bangsa dari hadapan umat-Mu, yang telah Engkau tebus dari Mesir?
כב וַ֠תִּתֵּן אֶת־עַמְּךָ֨ יִשְׂרָאֵ֧ל ׀ לְךָ֛ לְעָ֖ם עַד־עוֹלָ֑ם וְאַתָּ֣ה יְהוָ֔ה הָיִ֥יתָ לָהֶ֖ם לֵאלֹהִֽים׃
22 Engkau telah menjadikan umat-Mu Israel sebagai umat-Mu sendiri untuk selama-lamanya, dan Engkau, ya Yang Mahakekal, telah menjadi Allah mereka.
כג וְעַתָּ֣ה יְהוָ֔ה הַדָּבָ֗ר אֲשֶׁ֨ר דִּבַּ֤רְתָּ עַֽל־עַבְדְּךָ֙ וְעַל־בֵּית֔וֹ יֵאָמֵ֖ן עַד־עוֹלָ֑ם וַעֲשֵׂ֖ה כַּאֲשֶׁ֥ר דִּבַּֽרְתָּ׃
23 Maka sekarang, ya Yang Mahakekal, biarlah firman yang telah Engkau ucapkan tentang hamba-Mu ini dan tentang keluarganya teguh untuk selama-lamanya, dan lakukanlah seperti yang telah Engkau firmankan.
כד וְ֠יֵֽאָמֵן וְיִגְדַּ֨ל שִׁמְךָ֤ עַד־עוֹלָם֙ לֵאמֹ֔ר יְהוָ֤ה צְבָאוֹת֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֱלֹהִ֖ים לְיִשְׂרָאֵ֑ל וּבֵית־דָּוִ֥יד עַבְדְּךָ֖ נָכ֥וֹן לְפָנֶֽיךָ׃
24 Biarlah hal itu teguh, dan biarlah nama-Mu menjadi besar untuk selama-lamanya, sehingga orang berkata: ‘Yang Mahakekal semesta alam, Allah Israel, adalah Allah bagi Israel’; dan keluarga Daud, hamba-Mu, akan tetap kokoh di hadapan-Mu.
כה כִּ֣י ׀ אַתָּ֣ה אֱלֹהַ֗י גָּלִ֙יתָ֙ אֶת־אֹ֣זֶן עַבְדְּךָ֔ לִבְנ֥וֹת ל֖וֹ בָּ֑יִת עַל־כֵּן֙ מָצָ֣א עַבְדְּךָ֔ לְהִתְפַּלֵּ֖ל לְפָנֶֽיךָ׃
25 Sebab Engkau, ya Allahku, telah menyatakan kepada hamba-Mu ini bahwa Engkau akan membangun sebuah rumah baginya; karena itulah hamba-Mu ini memberanikan diri untuk berdoa di hadapan-Mu.
כו וְעַתָּ֣ה יְהוָ֔ה אַתָּה־ה֖וּא הָאֱלֹהִ֑ים וַתְּדַבֵּר֙ עַֽל־עַבְדְּךָ֔ הַטּוֹבָ֖ה הַזֹּֽאת׃
26 Maka sekarang, ya Yang Mahakekal, Engkaulah Allah, dan Engkau telah menjanjikan kebaikan ini kepada hamba-Mu.
כז וְעַתָּ֗ה הוֹאַ֙לְתָּ֙ לְבָרֵךְ֙ אֶת־בֵּ֣ית עַבְדְּךָ֔ לִהְי֥וֹת לְעוֹלָ֖ם לְפָנֶ֑יךָ כִּֽי־אַתָּ֤ה יְהוָה֙ בֵּרַ֔כְתָּ וּמְבֹרָ֖ךְ לְעוֹלָֽם׃ (פ)
27 Maka sekarang, Engkau telah berkenan memberkati keluarga hamba-Mu ini, supaya keluarga ini tetap ada di hadapan-Mu untuk selama-lamanya; sebab Engkau, ya Yang Mahakekal, telah memberkati, dan ia akan diberkati untuk selama-lamanya.”
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya